кермарлық


кермарлық
зат. жерг. Қарсылық, өштік, араздық. Өзара к е р м а р л ы ғ ы жоқ, бірақ көршілес екі рудың мүддесін арқалаған (М. Мағауин, Аласапыран, 2, 147).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.